OPPA

www.homemaker.pl

2011-12-27T12:38:00.001+01:00

Zapraszam gorąco n nową stronę www.homemaker.pl myślę, ze tutaj nie będę dodawała nowych wpisów.
O czym jest ta strona. W skrócie o organizacji. Mam wrażenie, że moje życie nie należy do mnie, nie panuję nad nim. Nie panuję nawet nad swoimi skarpetami, ciągle gdzieś mi się zapodziewają.

Czasem czuję przygnębienie, nic nie wygląda tak, jak bym chciała. Ostatnia porażka - nowa kanapa nie mieści się tam, gdzie najbardziej chciałabym ją postawić. Tzn. fizycznie się mieści, ale nie wygląda dobrze. Wciąż myślę, że gdybyśmy mieli więcej pieniędzy, większy dom, ciekawszą pracę, to nasze życie było by lepsze. Ale to nie prawda. Takie gdybanie zachęca do nic nierobienia, no bo i tak nie mamy na nic wpływu. Postanowiłam niniejszym wziąć sprawy w swoje ręce. i o tym będzie nowy blog.

Zrobiłam przegląd naszych zwyczajów, pomysłów na codzienne życie, i okazuje się, że nie wszystkie są takie złe. Niektóre wymagają dopracowania, albo tylko konsekwencji w stosowaniu. Może coś Was zainspiruje!

Tosia czyta ;)

2011-11-05T21:39:00.000+01:00

Mniej więcej w takiej kolejności ;)

Jabłkowe wspomnienia.

2011-11-01T20:48:00.000+01:00

Czyli wczorajszy i przedwczorajszy deser.
Obrusik dostaliśmy od mojej babci w prezencie ślubnym. Haftowany ręcznie w piękne róże.

Włóczkowa gumka.

2011-10-31T21:31:00.000+01:00

Tym razem jesienna gumka, wykonana na drutach. Wzór jest bardzo prosty. Druty 6, włóczka ok 3,5. nabieramy 30o, i przerabiamy: rzędy nieparzyste - oczka prawe, rzędy parzyste - oczka lewe. 30 rzędów. Następnie składamy prawą strona do środka, i zszywamy igłą krawędzie, zostawiamy mały otwór, zeby przewinąć kokardkę na prawą stronę. Powstanie prostokąt. Przeszywamy go w poprzek, przez środek, żeby zaznaczyć środek kokardki i przyszywamy do gumki. Wykorzystałam ozdobną gumkę do bielizny ;)

Gumka dla baletnicy.

2011-10-30T21:50:00.003+01:00

Zosia w tym roku chodzi na balet. Jeżdżą tam całą szkołą, w ramach zajęć dodatkowych. Początkowo wszytskie dziewczynki tańczyły w strojach sportowych (wszystkie mają jednakowe). Ale od jakiegoś czasu Zosia opowiadala, że niektóre, a wlaściwie większość dziewczynek tańczy w specjalnych strojach do baletu lub gimnastyki, i w baletkach.

Co było robić, nasza babcia jest bardzo wrażliwa na takie sprawy i szybko wyposażyła najstarszą wnusię w odpowiedni strój. Ja już tylko dołożyłam gumkę na koczek. Szyta ręcznie w jeden wieczór.

Domek, choćby malutki.

2011-10-30T10:15:00.000+01:00

Np. taki, marzy mi się, i dużo miejsca dookoła. Tak, żeby można było posiać własną marchewkę i żeby starczyło miejsca Iśkowi do kopania.
Ciekawa jestem, co Kajka zaprojektuje. Podobno coś małego, na malutkiej działce!

Loft beds - czyli antresole?

2011-10-28T11:35:00.000+02:00

Stoimy prze wyzwaniem kilku najbliższych lat. Jak pomieścić całą naszą rodzinę, w naszym mieszkaniu. Dodam, ze ta rodzina ma się jeszcze powiększyć, najdalej za 2-3 lata. Ponieważ powierzchni poziomej mamy mało, trzeba zastanowić sie nad wykorzystaniem tej pionowej. a oto inspiracje. Loft beds:


thebumpercrop.wordpress.com

A tutaj instrukcja, jak zbudować takie łózka samemu ;)

www.elzayat.com

dornob.com

www.compact-living.com


woodgears.ca/bed/loft.html

Obora - domek dla gości!

2011-10-27T09:42:00.001+02:00

Ostatni weekend spędziliśmy u znajomych, pod Poznaniem. Mieszkają w pięknym, starym domu. Jednak nie o nim chcę napisać, a o domku dla gości. Jak widać na zdjęciu, jest to przebudowana obora. 1/3 obory. Pozostała część pełni rolę stajni dla dwóch koni.

Wnętrze jednak zupełnie nie przypomina obory. Niestety nie zrobiłam zdjęć. Domek ma piętro, na którym mieści sie duża sypialnia. Na parterze jest jedno pomieszczenie, które spełnia rolę pokoju dziennego. Obszerna kuchnia z jadalnią, zajmują 1/4 tej powierzchni. Wygospodarowano też łazienkę z prysznicem. Całość ma ponad 60m2.

A to moja Zośka :)

PS. Znalazłam zdjęcia wnętrza, sprzed dwóch lat, ale niewiele się zmieniło.

Długi, wąski pokój.

2011-10-26T19:41:00.000+02:00

Mieszkamy tu już 3,5 roku, a mieszkanie wciąż starszy prowizorkami. Wygląda tez , na to, ze nie przeprowadzimy się przez kilka najbliższych lat. Powodów jest kilka, i kiedyś je osobno omówię. Przestałam więc przeglądać oferty mieszkań i domów, głównie domów, których i tak nigdy nie kupimy, i zaczęłam zastanawiać się jak urządzić nasze mieszkanie, żeby było wygodne, funkcjonalne i ładne.

Pierwszym wyzwaniem jest nasz "salon". Jest on długi i dość wąski. Musi łączyć kilka funkcji: pokoju dziennego, jadalni i naszej sypialni. Przydałby się tez kącik do pracy, czyli stolik pod komputer ;)

Jak zawsze, gdy planuję jakieś zamiany, zaczęłam od katalogów IKEA. Stamtąd pochodzi zdecydowana większość mebli. Oto jakie rozwiązanie znalazłam na stronie IKEA.pl

www.ikea.pl

Bardzo podoba mi się taki układ mebli. Tylko musimy bardziej zabudować ściany. mamy za mało miejsca do przechowywania i nie możemy sobie pozwolić na takie puste przestrzenie.

Podobne rozwiązanie. Niestety, mój pokój nie jest aż tak długi.

Piękna kanapa, i przestronne wnętrze.

Za to w tym pokoju panuje przyjazny nieład. Zdecydowanie taki efekt uzyskam bez trudu ;)

I jeszcze hol przechodzący w pokój.

Znowu życie ma smak!

2011-10-20T22:47:00.000+02:00

Od trzech tygodni męczy mnie coś. Nie wiem co, przeziębienie, katar, zapalenie płuc. Nie mam czasu pójść do lekarza, ani porządnie się wychorować. Najbardziej dolegają mi zapchane zatoki i ból głowy, kto miał przyjemność z zatokami, wie o czym mówię.

koleżanki z pracy, jak jeden mąż, poradziły mi sinupret, mój mąż z dobrego serca dołożył grzańca galicyjskiego, i na obecną chwilę czuję się wyleczona. Wreszcie czuję zapach czegokolwiek, przede wszystkim grzańca!

Wreszcie, po latach.

2011-07-07T16:03:00.000+02:00

Mieszkamy tu już 3 lata, a ciągle czegoś brakuje, i to prostych rzeczy. Np. do dzisiaj w najmniejszym pokoju nie było zasłonek. Wisiało tylko takie smętne coś. Zdjęcie robione przy zasłoniętym oknie, bo Tosia spała.

Ale od dzisiaj koniec z tym. Znów zajrzałam do kuferka z materiałami, i ten wydał mi się idealny. Kupiłam go w 2007r, chyba nadal sprzedają go w IKEA? Na dole zasłonka ma białą listwę, tak to się nazywa? U góry wszysłm taśmę do marszczenia, kupioną w LeroyMerlin. Jest fantastyczna, początkowo wydawała mi się sztywna, ale bardzo łatwo było ją wszyć, nawet nie trzeba było mocować jej szpilkami. Materiału starczy jeszcze na poduszki. Ale to po wakacjach i po przemeblowaniu, na razie śpi tu Tosia. Zosia dostanie ten pokój z okazji rozpoczęcia nauki w pierwszej klasie.

Skoro zrobiłam taki duży krok na przód, to może następnym krokiem będzie kupienie żyrandola? ;)

Maty pod materace.

2011-07-06T11:48:00.000+02:00

Dzieci śpią na najprostszych łóżeczkach IKEA. Materace też mają zwykłe, gdy je kupowaliśmy Isiek jeszcze nosił pieluchę i mieliśmy w perspektywie nocniczkowanie i nocne posikiwanie ;) Stalo się inaczej, bo Isio szanował nowe łóżeczko i nigdy się w nie nie zlał.

Materace są dość cienkie, i śpi się "twardo". Żeby poprawić dzieciom komfort spania, uszyłam im maty. wypełnione są podwójną warstwa grubej owaty. Tej, której tak dużo kupiłam i nie miałam gdzie trzymać. Niebieska mata należy do Iśka, obszyłam ją płótnem pościelowym, chyba firmy Bielbaw. A pomarańczowe płótno, to tkanina Ditte z IKEA. Leżała w pudle 3 lata, a teraz idealnie się przydała.

Póki co dzieci bawią się w piknik na podłodze, czemu sprzyja deszcz za oknem.

Wakacje.

2011-07-04T14:33:00.004+02:00

Ha, mam je! WAKACJE! Deszczowe, u was pewnie jest tak samo?!

Mój kreatywny tata pojechał na wakacje wczoraj rano. Na Mazury, ze swoją łajbą, którą budował 10lat, potem kolejne 10 lat ją przebudowywał. Łódź nazywa się BONO ;) ale nie od tego Bono. Chciał ją zarejestrować jak Leo, Leeo, Leoo itp, ale wszystkie były już zajęte, i zaproponowano mu Bono. Potem dziwił się, jak na jeziorach pozdrawiano go "Hej, U2". To biedak, zaczął słuchać U2.

Koszyk na drobiazgi.

2011-06-16T22:00:00.001+02:00

Zosia, jak większość dziewczynek, uwielbia malutkie rzeczy. Koraliki, pierścionki, kamyki, maleńkie zabaweczki. Wszystko to jest zagrożeniem dla Tosi. Żeby starsza miała gdzie trzymać swoje skarby, uszyłam jej ten koszyczek.

Usztywniony jest grubym filcem, ok 3mm. Niepotrzebnie kupiłam taki gruby, trudno się z niego szyje, a rzeczy są zbyt sztywne. Np. koszyczek nie trzyma kantów, rozchylają się. Niestety kupiłam go bardzo dużo, 3mb. Jak ktoś chce, to mogę trochę odsprzedać, owatę zresztą też.

Tkanina, którą obszyłam koszyk, to czysta bawełna, czarna w białe kwiaty. Ożywiłam ją haftem turkusowym i czerwonym. Czerwony wzorek to francuskie węzełki. Pozostałe szlaczki, to moja interpretacja popularnych ściegów.

Słoneczna torebka.

2011-06-14T14:08:00.001+02:00

Chciałam zrobić prezent samej sobie, z okazji powrotu do pracy. Dużo przyjemniej chodzi się do pracy z nową torebką :) Niestety nie zdążyłam, nie miałam pomysłu na pasek, szukałam odpowiedniego materialu, albo taśmy parcianej. W efekcie poszłam na łatwiznę i kupiłam zwykłą brązową taśmę, nie jest tak szeroka jak chciałam, i nie jest bawełniana, tylko z czegoś sztucznego. Ale najważniejsze, że jest.

Szyjąc tą torebkę popełniłam dużo błędów.

Torebka jest wzmocniona/wypełniona owatą, o wiele za grubą, jest ona świetna na kpłderkę, ale nie na torebkę, na rogach nie mogłam jej przeszyć
niepotrzebnie robiłam "rogi", chciałam uzyskać przestrzenną bryłę, ale płaska też by zdała egzamin, a byłoby dużo łatwiej ją uszyć
aplikacje wypełniłam dodatkową warstwa owaty, przefastrygowałam ją z kwiecistym materiałem, z lenistwa użyłam szerokiego szwu, i potem owata wyłaziła mi spod aplikacji
uszyłam z dużą podszewkę

Pewnie jeszcze jakieś niedoróbki by się znalazły. Mimo to torebkę noszę z przyjemnością. Codziennie się do niej uśmiecham, a jak bardzo się zmęczę, to może mi posłużyć jako poduszka :)

Torebka jest uszyta z żółtego drelichu, pozostałośc po mei tai-ach. Koronę drzewa uszyłam z tkaniny Anny Marii Horner, pień i ptaszka z brązowego filcu. Koronkę zrobiłam sama szydełkiem. Wypełnienie owata, grubości chyba 3cm ;)

Kopciuszek.

2011-06-14T10:09:00.001+02:00

Na dzień Dziecka, rodzice z naszego przedszkola przygotowali niespodziankę. Przedstawienie Kopciuszek. Mieliśmy przyjemność wziąć udział w tym przedsięwzięciu. Ja jako macocha ;) a Kuba jako strażnik. Przygotowania rozpoczęły się jeszcze w marcu. Początkowo wszystko wychodziło nam drętwo, recytowaliśmy jak dzieci wierszyki na Dzień Mamy. Na pomoc przyszła nam jedna z mam, która jest aktorką w Teatrze Roma. Dzięki niej przedstawienie nabrało tempa, a my poczuliśmy się swobodniej. I bez fałszywej skromności powiem wam, że wyszło super!

Mój największy problem.

2011-05-21T16:44:00.000+02:00

Klasyka, nie mam co na siebie włożyć. A raczej nie miałam. Spędziłam kilka godzin na modowych blogach, i dowiedziałm się tyle, ze z moją figurą (a raczej jej brakiem), i funduszami ( a raczej ich brakiem) nie mam szans ubrać sie modnie, ale mogę schludnie ;) Dzisiejsze przedpołudnie spędziłam w ursuskich i milanowskich lumpeksach. Jestem zdumiona jak dużo fajnych ciuchów można kupić za dosłownie grosze. Najbardziej cieszę się z lnianego granatowego żakietu, takiego o męskim kroju. I jedwabnej czapeczki dla Tosi :D

Dobrze, że umiem pływać.

2011-05-18T18:25:00.000+02:00

Zupełnie niechcący dziewczyny rzuciły mnie od razu na głęboką wodę. Miałam do wakacji być nauczycielem wspomagającym, a zaraz w poniedziałek dostałam zastępstwo w grupie, a nawet w dwóch ;) dwie koleżanki z różnych powodów nie przyszły. Dzisiaj miałam w grupie 22 dzieci, 4 i 5 latki.

Po trzech dniach bolą mnie nie tylko nogi, ale i gardło, i uszy ;) i chcę się tylko położyć. Za godzinę jedziemy znów do przedszkola, na próbę "Kopciuszka", gram złą macochę, a Kuba strażnika. Idę powtarzać rolę.

PS. Bardzo się cieszę, że wróciłam do przedszkola, tylko niech ktoś zajmie się za mnie domem ;)

Ale mnie bolą nogi ;)

2011-05-16T21:08:00.001+02:00

Wróciłam dziś do pracy, po prawie 1,5 roku przerwy. Już zapomniałam jak to jest. Gardło nadwyrężone, głowa ćmi, a nogi odpadają. Uroki pracy w przedszkolu :)

Poznajcie moje maleństwa.

2011-04-30T20:05:00.002+02:00

Tośka jest bardzo czujnym dzieckiem i nie ma mowy o szyciu na maszynie, gdy śpi, zaraz się budzi. Gdy nie śpi, też nie mogę szyć, bo jak tylko zajmę się czymś innym niż ona, to zaczyna się jęczenie, męczenie. W związku z tym znalazłam sobie zajęcie niewymagające szycia maszynowego, a jednocześnie powolutku będę zużywała tony tkanin zalegające nasze mieszkanie.

Czy nie są urocze?! Zrobiłam je w różnych rozmiarach, od 1,5cm średnicy do prawie 6cm. Mam ich dużo więcej, ale nie zdążyłam zrobić zdjęć. Ta błękitna różyczka z białymi koralikami ma doszyte zapięcie broszki, i bardzo lubię ją nosić.

Zaległości.

2011-04-29T11:22:00.001+02:00

Nie zaglądałam tu ostatnio, co nie znaczy, ze nic nie robię ;) Oto kilka szalików-kominów.

Ha! Końca, póki co nie będzie!

2011-04-27T14:43:00.000+02:00

Zbierałam sie od wielu tygodni do zrobienia tkaninowych kwiatów. I wreszcie mam swojego pierwszego. Wszak wiosna, a wiosną wszystko zakwita. Jak podładuję baterię w aparacie, to się pochwalę.

Zastój.

2011-04-22T10:58:00.000+02:00

Chyba dopadło mnie szare życie. Nie wiem czy tu jeszcze wrócę.

Jak zrobic zielone piwo!

2011-03-17T20:33:00.000+01:00

How To Make Green Beer on Howcast

Urodziny Iśka.

2011-02-14T10:08:00.000+01:00

Moje młodsze dziecko skończyło w ubiegłym tyg. 5 lat. Trudno w to uwierzyć. Z tej okazji odbyło się (jedno z trzech planowanych) przyjęć urodzinowych. w tym roku, podobnie jak rok temu) sama upiekłam tort! nie wyględny, za to bardzo smaczny :)

Co to są dzieci?!

2011-02-06T21:55:00.000+01:00

Od kilku dni czytam "Z pamiętnika niemłodej już mężatki" M. Samozwaniec. Pisze o Polsce, Krakowie i ogólnie świecie, którego dawno już nie ma. Przezabawne anegdoty, anegdoty smutne, gorzkie. Nie chcę się jednak nad tym roztkliwiać. Cytat na dziś:
"Przed wojną dzieci były uważane za naturalną konsekwencję ślubu kościelnego"

Jeśli jeszcze będziemy mieli córkę, dam jej na drugie imię Konsekwencja. O!

Szopka

2011-01-26T08:32:00.001+01:00

Święta są już wspomnienie, a ja dopiero wczoraj zebrałam się do fotografowania naszej szopki. Oto jest :) Samą szopkę uszyłam z grubego filcu i lnu. Maryja i św. Józef, również maja filcowe podstawy, i bawełniane "sukienki". Jezuska uszyłam korzystając ze wzoru na sarubobo, do tego kołderka z haftem sashiko i filcowy żłóbek.

Teraz szopkę można już odłożyć, niech czeka na następny rok.

Wykroje torebek cz.3

2010-12-27T21:35:00.000+01:00

Kolejna porcja linków:

1. Wristlet zip pouch

2. Bardzo prosta torba na ramię

3. Portfel od a do z

4. Hobo bag

5. Bottom tote

6. Super ciekawa strona U-handblog, ich zdjęcie powyżej

7. Torba na zakupy, na wzór jednorazówki

Kwiaty z materiału.

2010-12-18T22:20:00.000+01:00

Nowa porcja linków z tutorialami. Tym razem materiałowe kwiaty.

1. Kanzaschi

2. Calamity Kim

3. Róża z filcu

4. Róże z materiału

5. Bardzo elegancki pasek z kwiatami

6. Kwiaty z tafty

7. Kolejny kwiatowy tutek

8. Tym razem turkusowy kwiatek

9. Fabric flower pin

10 Róża ze wstążki

My się zimy nie boimy.

2010-12-03T07:56:00.000+01:00

A na pewno nie boi się pan Isio.

Ten kominek trochę się rozciągnął i teraz noszę go jako opaskę ;)

Bal waszystkich świętych.

2010-12-02T08:55:00.000+01:00

W poniedziałek w szkole był wyjątkowy konkurs - dzieci przebierały się za świętych, a inne dzieci miały zgadywać kto za kogo się przebrał. A oto nasza święta :)

Tosine grzechotki.

2010-12-01T15:14:00.001+01:00

Dzidziuś szybko traci zainteresowanie swoimi zabawkami, zabawa polega głównie an rzucaniu wszystkim. Im głośniej upada, tym lepsza zabawa. Miałam nadzieję, że kolory, faktura i grzechocząca zawartość zaintrygują Tosię na dłużej. Myliłam się, ale grzechotki same w sobie są urocze.

Poduszeczka o wymiarach 10x10cm wypełniona fasolą biały jaś ;)

A do piramidki włożyłam zakrętki od butelek. Bardzo ważna jest tasiemka, bo co każdy dzidziuś najbardziej lubi w zabawkach? Metkę do ciamkania. nasze są już dobrze wyciamkane ;)

Jak miło posiedzieć przy kominku.

2010-11-25T09:16:00.000+01:00

A oto i on! Prułam go chyba z 6 razy, ciągle coś było nie tak. Najpierw nabrałam za mało oczek, potem za dużo. Dalej próbowałam robić go na okrągło, ale na samym początku przekręciły mi się oczka i wyszła mi wstęga mobiusa, potem spróbowałam na cieńszych drutach, ale znów wychodził za mały itd., itp. Wreszcie jest. Nabrałam na druty 150 oczek, druty nr 6. Wzór 5p,5l.

Jest mięciutki, ma piękne kolory, można go nosić jako pojedyńczą pętlę, albo owinąć dwa razy wokół szyi. Można teżnosic go jako ponczo, jest bardzo elastyczny i cieplutki.

Druciany koszyczek

2010-11-24T10:30:00.000+01:00

Wreszcie mam swój koszyczek. robi się go bardzo prosto, trezba tylko uważać, żeby ścianki byly równe. Potem do denka dorabialam ścianki, nie robiłam ścianek osobno, tylko nabrałam na druty oczka z krawędzi denka. Zszyłam ścianki razem i na druty z żyłką nabrałam oczka na ściągacz, robiłam odrazu na koszyczku.

Szycie ręczne

2010-11-23T22:40:00.000+01:00

Zupełnym przypadkiem trafiłam na bloga dziewczyny, któa szyje wspaniałe rzeczy, zabawne, pomysłowe, śliczne. I wszytsko ręcznie. Pisze, że lubi trzymać igłę w palcach. Szyje głónie małe i malutkie rzeczy, ale nie tylko, rówież torebki, kołderki, ubrania. Jak tylko skończę zaplanowane robótki druciarskie, to sprobuję szycia ręcznego. Jako dziecko, głównie tak szyłam, rodzice nie pozwalali mi dotykac maszyny, bo ciągle ją rozregulowywałam ;) Nauczyłam się idealnie szyć ściegiem krytym, nie widac szwu.

Rozwiąże to jeden kłopot, nie bedę budziła swojego dzidziusia i nie będę grała na nerwach sąsiadów ;)

A, zrobiłam sobie sweterkowy koszyczek, taki jak te z przedostatniego wpisu. Musiałam dziś spruć ściągacz, bo był za ciasny i koszyczek nieładnie się układał. Jutro wrzucę zdjecia.

Fejsbukowe robótki.

2010-11-18T13:04:00.004+01:00

Dziś o 16-tej zaczyna się drugie spotkanie robótkowe on line. Poprzednie przegapiłam, ale dziś mam nadzieję uczestniczyć w tym wydarzeniu. Zaplanowałam, ze zrobię koszyczek na drutach, ten z poprzedniego posta. ZAbawa potrwa do 23-ciej. Mam nadzieję dołączyć około 20-tej :)

Inicjatorką spotkań jest Iwona, właścicielka bloga, o jakże kojącej nazwie, drutoterapia.blogspot.com

Ulubione

2010-11-17T09:26:00.006+01:00

Od kilku dni przeglądam "Ulubione" wybieram linki, któymi bardzo chciałabym się podzielić. Na nowo okrywam bardzo ciekawe strony i dosłownie wsiąkam :) Oto jedna z nich

http://www.purlbee.com/the-purl-bee/

Zrobiłam sobie dłuuugą listę rzeczy, które chcę sama zrobić, zainspirowana waśnie tą stroną, np.

Mam nadzieję, ze niedługo edę mogła pokzać te rzeczy zrobione własną ręką ;)

Minimalizm - czyli, ilu rzeczy potrzebujemy do szczęścia.

2010-11-14T08:59:00.013+01:00

Wczoraj znów zeszłam w szczeluście naszej piwnicy i zdumiałam sie ile mamy rzeczy. Choć rozładowałam tyle pudeł i wyrzuciłam większość ich zawartości, to nadal starszą kolejne pudła, siaty, kosze z niepotrzebną zawartością.

Uważam siebie za minimalistkę nie lubię mieć dużo rzeczy, męczy mnie to. Lubię mieć luźno, wręcz pusto w szafach. Zastanawiam się, jak nam sie udawało pomieścić z dwójką dzieci i ich rzeczami, naszymi rzeczami i paroma nie naszymi, w poprzednim mieszkaniu. Mieszkanie miało 35m, dwa pokoje i tylko dwie szafy. Teraz mamy większy metraż, wiecej pokoi, a wciąż brakuje mi miejsca do przechowywania.

Moje postanowienie nr 1 na ten tydzień, rozstać się ze wszystkimi ubraniami, których nie noszę, nie lubię, albo są w złym rozmiarze, a trzymam tylko dlatego, że może kiedyś je załozę, albo dlatego, ze dostałam je od kogoś kogo lubię.

Postanowienie nr 2, przetrzebić rzeczy dzieci. Za małe ubrania pochować, kupić torby próżniowe i zanieść wszystko do piwnicy (od wczoraj jest tam więcej miejsca). Ubrania poniszczone, przerobić na ścierki.

3. Zrobić listę ubrań dzieci i zdecydować co jest zupełnie niepotrzebne, a co trzeba dokupić. I dać znać babciom, zanim udadzą sie na gwiazdkowe zakupy.

Pierwsza ciąża.

2010-11-14T08:49:00.006+01:00

Muszę się pochwalić. To zdjęcie z sierpnia 2004, miesiąc przed urodzeniem Zosi. Bardzo je lubię :) Uważam, że wyglądamy słodko ;) Uwielbiałam tą sukienkę, nosiłam ją później w ciąży z Ignasiem, i próbowałam nosić w ciąży z Tosią, niestety przestałam się w nią mieścić :/ Był to jeden z najlepszych mioch zakupów, kosztowała jedyne 85zł a nosiłam ją niemal bez przerwy przez pół roku, wiskoza świetnie nadaje się do prania, wieczorem ją prałam a rano już była sucha.

Czuję się jak Xoxo ;)

2010-11-05T13:46:00.016+01:00

Jestem dziś pełna werwy, zapału do pracy i muszę zmienić tytułą bloga. Nie na długo, ale niech będzie Xoxo :) to tak dziarsko brzmi.

Na zdjęciu robótka, którą wczoraj sprułam, to miał być komin w kratkę, wg. tego wzoru zrobiłam komin mojej mamie, włóczka też była takiej samej grubości, tylko tym razem wzięłam grubsze druty i wyszedł za luźny. Dziś mam nadzieję uporać się z nim. Będzie na prezent gwiazdkowy dla mojej siostry, albo dla szwagierki.

I jeszcze jedna rzecz, muszę się pochwalić. Byliśmy wczoraj na "wywiadówce" u dzieci. Tzn. na spotkaniu z opiekunem naszej rodziny. W takim spotkaniu bierze udział tylko opiekun i my. Omawiamy sprawy naszych dzieci, wszystkich, nawet Tosi :) Opiekun przed rozmową zbiera informacje o dzieciach od wszystkich nauczycielek, które mają z naszymi dziećmi kontakt. Wypełnia specjalną tabelkę, żeby o niczym nie zapomnieć i mieć potem materiał do oceny postępów. Takich spotkań mamy 3 w roku.

Zosia, jak się okazało, jest dzieckiem nieprzeciętnym ;) wręcz genialnym. Mówię o tym z przymrużeniem oka, ale ona naprawdę jest niezwykła :D w wieku 6 lat potrafi postawić sobie cel do osiągnięcia i wytrwale do niego dążyć. Jak już cel osiągnie, to stawia sobie nastepny. I tak umie już płynnie czytać, jeździć na dwóch kółkach, szydełkować, wiązać sznurowadła, całkiem nieźle pisze, liczy do nieskończoności ;) dodaje, ale nie odejmuje. I, co dla mnie obecnie najważniejsze, wygląda na to, że ma absolutny słuch. Już od zeszłego roku opiekun namawia nas na szkołę muzyczną i chyba w tym roku Zosia zacznie Ognisko muzyczne. Co jeszcze jest wazne, to ze Zosia nie przechwala sie swoimi umiejętnościami, jest koleżeńska, bardzo lubiana i sama bardzo lubi dzieci. Lubi i potrafi psocić, i to bardzo. Czyli jest normalnym dzieckiem.

A Ignaś, na szczęscie dla nas wszystkich jest zupełnie inny niż siostra. Przejawia bardzo wysoką inteligencję emocjonalną. W jego towarzystwie każdy czuje sie bardzo dobrze. Jest empatyczny, współczujący, chętnie sie dzieli, ustępuje, opiekuje się młodszymi, pomaga paniom, zauważa innych i ma kapitalne poczucie humoru. i jest wspaniałym starszym bratem.

O tym, w czym moje dzieci są słabe napiszę kiedy indziej, dziś rozpiera mnie duma!

Jeszcze o instytucji opiekuna,żda mama, lubię mówić o dzieciach, swoich dzieciach ;) Opiekun jest osobą obcą, i obiektywną, a czas spotkania poświęca właśnie na rozmowę o moich dzieciach. Bardzo dużo dobrego daje mi poznanie opinii innej osoby. Opiekun widzi moje dzieci zupełnie inaczej niz ja, często w lepszym świetle niż ja.

Jak sama byłam opiekunem rodzinm, to był to dla mnie ciężki obowiazek, bo nie jest łatwo mówić rodzicom o słabych stronach i problemach ich dzieci. Duzo łatwiej jest, jako rodzic, słuchać pochwał ;)

Wykroje pieluszek wielorazowych.

2010-11-04T21:13:00.004+01:00

Wiem, ze pełno tego w sieci, ale moze ktoś chciałby mieć linki w jednym miescu, słuze pomocą :)

Komin.

2010-11-04T11:25:00.004+01:00

Już kilka tyg. Temu chciałam się pochwalić swoim kominem. Zrobiłam go wg. Wzoru Zida, tyle, że wyszedł mi krótszy, bo zabrakło włóczki. Myślę też, że mógł być węższy, bo nie dokładnie osłania szyję. Z drugiej strony, nie lubię golfów i niczego co sprawia, że czuję się przyduszana. Ciągle się zastanawiam czy go nie spruć i nie zrobić od nowa węższego i dłuższego? Póki co noszę go tak jak jest, i spinam broszką, którą dostałam od Ignasia na Dzień Matki, sam ją wykonał! Zdjęcia później.

Zła jestem na siebie.

2010-11-02T21:08:00.012+01:00

Tracę czas, bardzo duzo czasu. Wypozyczyłam 6 super ciekawych książek i leżą, mam zaczęte dwie robótki, i leżą, mam produkty na szarlotkę i te też leżą. Nawet mam załadowaną pralkę, ale nie znalazłam czasu, zeby wsypac proszek i uruchomić. a tak, gdybym nie przysiadła przy kompie, to szarlotka by już gotowa do jedzenia, paranie pewnie by się płukało, a ja wreszcie skończyłabym czytać Murakamiego.

Nie znoszę siebie za to. Nawet się dziś rano modliłam o to, żebym była dziś pracowita i uzyteczna. Trochę się udało. Odwiozłam dzieci, po porannej drzemce Tosi poszłysmy na zakupy obiadowe, potem znowu drzemka, napisałam kawałek pracy, znów pojechałyśmy na zakupy, do hipermarketu! dawno już nie byłam w takim przybytku, a z Tośką to pierwszy raz. Wszystko jej się podobało, dobrze, ze nie bawiłam się z wózkiem, tylko odrazu zapakowałam ją w chustę.

po powrocie z przedszkola zrobiłam obiad: rosół i bitki wieprzowe, sprawdziłam pracę domową zosi, zrobiłyśmy zaległe prace (dzieci w zeszłym tyg. zostaly w domu). Ignaś też chce coś robić. Pierwszy raz zagrała w nim ambicja, Kuba musiał wymyślic pracę domową dla niego.

I jeszcze największy nius. Tośka kończy dziś pół roku, od dwóch tyg. ma już zęba!

Wykroje torebek cz.2

2010-10-26T09:48:00.003+02:00

Kolejne linki:

1. Urocza japońska portmonetka
2. Torba piknikowa/na zakupy
3. Inna torba na kanapki
4. Torebka serduszko, z suwakiem
5. Kosmetyczka

Wykroje torebek cz.1

2010-10-25T11:59:00.005+02:00

Zaczynam od wykrojów torebek.

1. Torebka na kanapki
2.Prosty koszyczek z filcu
3. Torebka na spinacze
4.Torba na pranie
5. Dziecięcy portfelik

Wykroje, wykroje, wykroje.

2010-10-25T11:55:00.003+02:00

Wg. statystyki, bloga odwiedza duzo osob szukających wykrojów zabawek, ubranek dla dzieci itp. Przez lata przeczesywanai netu w poszukiwaniu ciekawych, inspirujących stron, uzbierałam kolekcję prawdziwych perełek. Rzebyście nie musiały długo i daleko szukać, będę sukcesywnie zamieszczała linki na blogu. Ponieważ jest tego bardzo dużo, nie wrzucę tego w bocznej kolumnie, wystarczy jednak wybrać odpowiedni tag i napewno wyswietlą sie Wam wszystkie poszukiwane posty.

Czapka skrzatka

2010-10-19T23:41:00.011+02:00

Widziałam podobne czapeczki na ETSY i zakochałm się. Myślałam, że urok czapeczek na etsy wynika głównie ze sposobu aranzacji zdjęć, i tego, ze modelami są noworodki i maleńkie niemowlęta. Tosia jednak prezentuje się równie uroczo.

Czapeczkę dzierga się w 1,5h, wyszła trochę za mała/za płytka, juz ją sprułam i poprawiłam, jutro wrzucę zdjęcia ulepszonej wersji. Wyszłyśmy dziś w tej czapeczce na spacer, mój mały Skrzacik.

OT. Podziwiam fotografów, którzy fotografują malenkie dzieci. Długo zastanawiałam się, jak oni to robią, ze te dzieci śpią i to w tak niezwykłych pozach. Tosia budzi się na dźwięk aparatu, mimo, że wyłączyłam efekty dźwiękowe. Na kilku zdjęciach widziałam, że dzidziuś ma jeszcze kikut pępowinowy, czyli na zdjęciach są noworodki, które rzeczywiscie śpią w każdych warunkach i zadne przekładanie ich nie obudzi. Ech, kiedy to było, Tosia już dawno wyrosła z tego etapu.

Łapki kuchenne.

2010-10-18T20:52:00.004+02:00

Skończyłam kocyk, zdjęcie później, bo jest juz w uzyciu, w samochodzie. W tzw. międzyczasie wydziergałam sobie łapki kuchenne. Chyba od dwóch lat zbierałam się do uszycia łapek i rękawicy, ale ciągle mi czegoś brakowało, a najbardziej to ochoty. Bardzo chciałam zrobić coś "babcinym kwadratem" pokazywanym na wszystkich szydełkowych blogach. Bardzo łatwa i przyjemna praca, jedyny kłopot, to łaczenie kolorów, jak to zrobić, żeby kolory nie "mieszały" się? Mi supełek ciągle wychodził w złym miejscu, muszę poćwiczyć.

Łork in progres, jak mawiają Anglicy ;)

2010-10-14T00:17:00.004+02:00

Coraz lepiej mi idzie szydełkowanie. Zrobiłam kolejne 10 rządków. Pogoda sprzyja spacerom, Tosia w wózku śpi długo i twardo, a ja w tym czasie, na ławeczce, na słoneczku, dziergam zimowy kocyk. W poprzedniej notce pokazywałam zbiorowe zdjęcie zakupionych zielonych włóczek, jak się okazało, niemal kazdy kłebek ma inny odcień. I tak, w moim 25cm kawałku, mam juz 6 róznych odcieni zielonego.

Obkupiłam się na zimę ;)

2010-10-12T12:40:00.002+02:00

Włóczki zielone i oliwkowe, z otstatniego zdjęcia, są juz przerabiane na kocy dla Tosi, do samochodu. Codziennie wychodzimy około 7:00 z domu, trawa i szyby są oszronione, a w samochodzie jest bardzo zimno. kocyk zaczęłam dziergac wczoraj. Pierwsza godzina była trudna, musiałam przypomniec sobie co bardziej skomplikowane wzory szydełkowe. Dzisiaj chcę jeszcze kuopić druty, takie z żylka, to zrobię dzieciom czapeczki na zimę, sobie też!

Hej w góry, w góry!

2010-09-12T21:15:00.007+02:00

HA! Byliśmy tam, w Beskidzie Niskim, znanym też jako błotne góry. No no było błoto, było. Isio utopił kalosze w błocie. Starsze dzieci dzielnie wspinały się na najwyższe szczyty. Tosia wreszcie polubiła chustę, zegnaj wózku!

I, anegdota.

Pierwszego dnia podjechaliśmy samochodem na szlak, zaparkowaliśmy pod schroniskiem, wypakowaliśmy co trzeba, zmieniliśmy buty, i padło hasło "Idziemy". Na co dzielny Isio ruszył ... prosto w stronę restauranta!

Pierwszy dzień szkoły/przedszkola.

2010-09-01T23:13:00.010+02:00

Wreszcie wakacje się skończyły ;) Jeszcze rok temu uważałam, że sa zdecydowanie za krótkie, ale teraz, jako nauczycielka na wychowawczym, widzę, że jeszcze tydzień i bym zwariowała. Z moimi wspaniałymi kochanymi dziećmi, w domu.

W czasie wakacji przedszkole zmieniło lokalizację. Powieźliśmy dziś dzieci do nowego budynku. Nie weim co np. Zosia sobie wyobrażała, ale powiedziała, że szkoła jest wspaniała i właśnie tak ją sobie wyobarazała ;) Ignaś też był podekscytowany, choć starał się to maskować.
Pani Monika powitała dzieci z otwartymi rękami :)

A Ty, jak TO zrobisz?

2010-08-26T20:58:00.010+02:00

Chodzi, rzecz jasna, o katalog IKEA. Dla mnie katalog jest obowiązkowa lekturą, przez cały rok. Mam katalogi od 2003r. Do Ikea chodziłam na wagary. Pierwszy sklep był w Warszawie, między dworcami Ochota, a Warszawa Centralna, a ja chodziłam do szkoły na Ochocie. Jeśli kotoś by pytał to zdradzę, ze w naszym mieszkaniu jest niewiele rzeczy, które pochodzą z innego sklepu niż Ikea, zwykle tylko te, które dostaliśmy. Nawet szyłam sobie ubrania z tkanin Ikea.

Lubię porównywać katalogi wydawane w różnych państwach, a co za tym idzie, również asortyment. I tak w polskim katalogu nie ma serii Ikea Stockholm. Nie ma jej tez w regularnej sprzedazy, przynjamniej tak myślalam. A ja, już od kilku tyg. zachwycam się pokazanym wyżej foltelem. Jak dla mnie jest drogi, ale mogłabym sobie na nim choć chwilę posiedzieć ;)

Jakie było dziś moje zdumienie, gdy na koniec zakupów zaszłam do sekcji przecen, a tam, na najbardziej widocznym miejscu, stały właśnie te fotele, chyba cztery sztuki, kosztowały mniej niż 600zł.

Moje czwarte dziecko.

2010-08-26T08:41:00.002+02:00

Czyli lalka treningowa. Ma rozmiary przeciętnego noworodka 53cm i waży 3,5kg. Kupiłam ją z okazji kursu, dla doradców noszenia w chustach, Trageschule Dresden. Od roku przewalała się po szafie więc idzie do innej instruktorki. Trochę ją zmodyfikowałam, wszyłam klin w kroku, żeby lepiej się nosiła, idealnie siedzi na biodrze. A tu ostatnie zdjęcia.

Sąsiedzi.

2010-08-25T22:20:00.020+02:00

W naszym bloku jest 30 mieszkań. Po dwóch latach, mieszkania tu, znam, z widzenia może połowę. I tak mi się zawsze wydaje, że jeśli ja nie interesuję się cudzym zyciem, to i mną nikt sobie głowy nie zaprząta. A tu niespodzianka.

Dopadł mnie dziś szał sprzątania. Przetrzebilam swoje ubrania, książki, kosmetyki. To samo spotkało rzeczy dzieci i Kuby. Część zaniosłam do piwnicy, a większość trafiła do śmietnika. Niesiona szlachetnym zapałem, ruszyłam na podbój piwnicy. Penetrowałam kolejne pudła i zakamarki. Zgromadziłam sterty rzeczy do wyrzucenia, ale też sporo do odniesienia do domu. Znalazłam nawet kolczyki, które opłakałam już w zeszłym roku.

Po godzinie, tego patroszenia, skoczyłam do śmietnika z największymi torbiszczami. Jakie było moje zdziwienie, gdy znalazłam swoje własne rzeczy, wyniesione 2h wcześniej, ustawione na murku, jak na wystawie. Ktoś z sąsiadów przejrzał już moje śmieci, posegregował i wyeksponował, zachęcajac najwyraźniej innych bywalców altanki, do recyclingu moich starych, przetartych spodni; patelni, która potrafi tylko przyklejać; a nawet przypalonej ścierki.

Szlag mnie trafił. Żądam poszanowania mojej prywatności! Wiem kto regularnie segreguje śmieci w kontenerach, potem znajdujemy te cuda na klatce. Ewentualnie sąsiadka oburzonym tonem informuje, każdego kto chce sluchać, o tym co ktoś wyrzucił. Czuję, że moje poporządkowe smieci podniosą tej pani ciśnienie, a jest to już starsza osoba.

A na zdjeciu, śmietnik ideał.

Zaproszono moje dzieci

2010-08-23T15:01:00.004+02:00

w odwiedziny, z noclegiem. Zaproszenie wystosowała mama Antosia i Marcysi. Antoś jest w grupie z Zosią, a Marcysia z Ignasiem. Rodzice Ci mają jeszcze dwoje dzieci, młodszych. Podziwiam ich inicjatywę, i jestem bardzo wdzieczna. Moje dzieci baaardzo chcą jechac w gości, tylko ja nie mam samochodu. Mogę ich zawieźć, ale potem nasze V40 idzie do naprawy. Kuba zasugerował, żeby gospodarze odwieźli nam dzieci. Dobry pomysl, tylko co jeśli odwiozą je PRZED CZASEM?! Będzie wstyd jak berety ;)

Miczuły - raj na ziemi.

2010-08-23T10:13:00.008+02:00

Jest takie miejsce, które zawsze będzie moim sielskim rajem. Jest to gospodarstwo moich dziadków, leżące gdzieś na północy, wśród mazurskich jezior. Stamtąd pochodzi moja mama. spędzałyśmy tam z siostrą i ciotecznym rodzeństwem każde wakacje. Wakacje na Miczułach często oznaczały ciężką pracę, czasem nam się nudziło, nie było ciepłej wody, gotowano na kuchnni węglowej. Chleb był wypiekany w domu, a żeby mieć masło do chleba, trzeba było je utłuc w maselnicy - ciężka praca, a i tak efekt czasem rozczarowywał, bo masło miało charakterystyczny posmak śmietany, podobnie mleko. Moja siostra nie raz mówiła, że nie lubi wiejskiego mleka, masła, śmietany czy twarogu, doskonale ją rozumiem ;)

Teraz wakacje na Miczułach spędzam ze swoimi dziećmi. Teraz to dla nich jest raj na ziemi. Zupełna swoboda, całe dnie jeździli na rowerkach. Zrobili sobie tajny klub w sadzie, pod krzakami porzeczek. Zmęczeni jedli te porzeczki, żeby zaspokoić pragnienie i nie wracać do domu. Pomagali kopać ziemniaki na obiad, zrywać ogorki na mizerię, wyrywać marchewkę do zupy. Ganiali po podwórku małe prosiaki i uciekali przed młodymi byczkami. Pili mleko prosto od krowy, dosłownie, bo wujek pryskał im do buziek mlekiem ze strzyk. Maleńkie cielaczki ssały ich paluszki, a prosiaki ryły razem z nimi ziemię na podwórku. Jechali na przyczepce traktora, na workach kartofli. Chowali się przed "komwbojnem". Łapali żaby dla bocianów i "pływali" w falującej trawie. Przekopywali drogę i odcedzali kamienie z kałuż. Słowem - to były bardzo udane dwa tygodnie!

Półmetek wakacji - czas pomyślec o przedszkolu.

2010-08-03T21:10:00.007+02:00

Dopiero co wróciliśmy z urlopu, bardzo zresztą udanego, zaraz jadę dalej, tym razem sama z dziećmi, Kuba zostaje pilnować Kokody ;) Jednak dziś poczułam, że już niedługo lato się skończy, wrócimy do przedszkola, Zosia pójdzie do zerówki, tzn. do kalsy startowej, bo u nas nikt nie jest "zerowy". Zapraszam do obejżenia filmu o projekcie Sternika. Dwa lata temu projekt ten wywrócił nasze życie dogóry nogami, dzięki czemu wszystkie elementy trafiły na właściwe miejsce.

Wycieczka po Wiśle.

2010-07-12T09:29:00.004+02:00

Co tu robić w taki upał? Ciągnie nas nad wodę. Wybraliśmy się wczoraj na rejs tramwajem wodnym. Rejsy organizuje ZTM tutaj znjadziecie więcej informacji. Na stronie nie podano cennika. My kupilismy bilet rodzinny i zapłaciliśmy 24zł za całą naszą rodzinę. Bilet normalny kosztuje 18zł. Rejs trwa 1,5h, zaczyna się na wysokości "Podzamcza" przy River Cafe. Pierwszy przystanek znajduje sie koło Mostu Poniatowskiego, drugi na Cyplu Czerniakowskim. Tramwaj zawraca koło Grubej Kaski i wraca, już bez zatrzymywania na Podzamcze.

Z informacji bardzo przaktycznych, na statku znajdują sie bardzo ładne i czyste toalety, co przy wycieczne z dziećmi wydaje mi się bardzo wazne. Na statku jest też barek z napojami i piwem.

Starsze dzieci nie mogły usiedzieć na miejscu, kursowali z Kubą pomiędzy pokładami, zwiedzali toalety, i kłócili się o lornetkę. Byłam zdumiona zachowaniem Tosi, lezała w wózku oniemiała. Patrzyła na sufit, na którym migotały promyki slońca odbijające się od wody. Na zmianę gruchała zachwycona, albo leżała cichutko z otwartą buzią.

Moje pająki.

2010-07-09T22:12:00.000+02:00

Tym, że Zosi wspinacza i zjazd na linach bardzo się podobal, nie byliśmy zdziwieni.

Niespodzianką był entuzjazm Iśka, mały był skupiony, rozważny, ale i odważny!

Kuchareczki.

2010-06-20T00:47:00.001+02:00

Dziś świętowaliśmy koniec roku przedszkolnego. Z tej okazji odbył się Piknik Rodzinny. Było mnóstwo atrakcji. Dla rodziców największą był występ naszych dzieci .

Najmłodsza grupa - "Wróbelki" wcieliła się w zwierzątka z ZOO, na wycieczce. Uczyła nas przechodzic na zielonym świetle. Oto mój mały słoń.

Zosi grupa - "Koniki" wystąpiła w przedstawienu "Kuchareczki". Szczególnej uwadze polecam fartuszki dzieci, nad którymi spędziłam kilka pracowitych wieczorów. Uszyłam 8 fartuszków chłopięcych i 7 dziewczęcych.

Bułeczka

2010-06-15T11:33:00.000+02:00

Ktoregoś dnia spędzałam poranek w łóżku, z moimi uroczymi córeczkami. Razem z Zosią zachwycałyśmy się Tosią, a ja dodatkowo zachwycałam się starszą ;)

Ja: Zobacz Zosiu, Tosia wygląda jak małą bułeczka, taka pulchna, a rączki ma jak rogaliki.

Zosia: Skoro już mowa o jedzeniu, to kiedy będzie śniadanie?!

Jak uszyć chustę kółkową. How to sew ring sling.

2010-05-24T11:45:00.002+02:00

MATERIAŁ, najlepiej bawełna, len. Materiał nie może być za gruby i sztywny .Bardzo dobra jest flanela, sztruks, płótno o grubości płótna pościelowego. Proszę zwrócić uwagę na lewą i prawą stronę materiału, będzie je obydwie widać. Najlepiej, jeśli uda się kupić materiał obiema stronami dobrymi. Jeśli nie, to w ogon chusty można wszyć ozdobny panel lub kieszeń, z tego samego materiału co chusta, lub innego pasującego.

Potrzeba około 2,3m tkaniny o szerokości 70cm. Chusta powinna być dłuższa jeśli będzie ją nosiła osoba wysoka, lub o mocnej budowie ciała. Długość chusty można ustalić mierząc długość od ramienia do przeciwległego biodra, razy dwa i dodajemy długość ogona, czyli mierzymy od ramienia do takiej wysokości, na której chcemy, żeby kończył się ogon.

Zwykle tkaniny mają szerokość 1,5m. Przecinamy więc kupon na pół, wzdłuż dłuższej krawędzi. Otrzymujemy dwa kupony materiału o wymiarach 2,3mx0,7m.

KÓŁKA, bez których chusta na kołkach nie istnieje, powinny być metalowe lub plastikowe. Średnica od 5cm do 8cm, w zależności od grubości tkaniny.

KRAWĘDZIE. Kupon ma dwie krawędzie, jedną fabryczną i drugą postrzępioną, po przecięciu tkaniny.

Podkładamy krawędzie i obszywamy. Podkladamy ok. 3cm, wtedy krawędzie będą miękkie i nie będą się odciskały na nóżkach dziecka. Jeśli podoba nam się brzeg fabryczny, można go nie obszywać, jest bardzo wytrzymały, i chusta będzie szybciej gotowa.
Tak wygląda obszyta krawędź

RAMIĘ chusty. To jest mój własny pomysł na ramię chusty, jeśli się wam podoba, możecie z niego skorzystać.

Odwracamy obszyty materiał lewą stroną do góry. Składamy krawędzie tak, żeby spotkały się na środku i przypinamy szpilkami

Odwracamy materiał z powrotem na prawą stronę.

Znów składamy krawędzie do środka.

Ponownie odwracamy chustę lewą stronądo góry. Górne rogi przesuwamy do środka, tak, żeby nachodziły na siebie pod kątem, nie równolegle.

Zaginamy górną krawędź na około 10-15cm. W miejscu zagięcia umieszczamy kółka.

Podkładamy brzeg, przypinamy szpilkami i przeszywamy kilka razy. Ja zwykle przeszywam jak ramkę. Nie tylko w poprzek materiału, ale i wzdłuż. Dzięki temu krawędzie chusty nie będą się rozchodziły i osłabiały szwów poprzecznych.

Obszywamy drugą krótką krawędź. Można teraz sprawdzić czy chusta ma odpowiednią długość, jeśli jest za długa można skrócić.
Tak wygląda gotowa chusta

Kółka do chusty można kupić bezpośrednio u producenta www.slingrings.com , na allegro lub w sklepach z chustami. Wpiszcie w wyszukiwarkę slingrings.

Mała rzecz, a cieszy.

2010-05-19T11:27:00.002+02:00

Najbardziej mnie cieszy, że wreszcie je uszyłam.

Tą bawełnę kupiłam prawie 3 lata temu. Odleżała swoje, ja dojrzałam do działania. Ścierki uszyłam w ostatnim tygodniu przed porodem i był to chyba jedyny objaw syndromu "wicia gniazda". Każda ścierka ma wieszaczek, większość z białej tasiemki, a te dla których tasiemki nie satrczyło, dostały wieszaczki z tego samego materiału, w kratkę. Zostało mi jeszcze trochę materiału, akurat na rękawice i łapki kuchenne. Ale to pewnie dopiero za kolejne 3 lata ;)

Pomidory.

2010-05-18T13:04:00.000+02:00

Własnie zobaczyłam kanapki z Sankowa. Smakowite, z serem i pomidorem. Uwielbiam pomidory. W tym roku nie poszaleję jednka, muszę dbać o brzuszek Tośki.

Zawsze na wiosnę przypomina mi się anegdota, opowiadana przez moją Mamę, ze mną i pomidorami, w roli głównej. Otóż, w czasach powszechnego dobrobytu, Mama stała z nami w kolejce, w warzywniaku. Ja miałam 3,5 roku. Dopiero zaczynała się wiosna, pojawiły się pierwsze pomidory, piękne i bardzo drogie. W kolejce stało się dłuuuugo, a ja cały czas wpartywałam się w te pomidory. Mama to widziała i, uprzedzając moją ewentualną prośbę, zaczęła mi tłumaczyć, że są jeszcze bardzo drogie i nie będziemy mogły ich kupić. Na co odpowiedziłam, że wiem, i ja nie chcę, żeby je kupić, tylko chcę sobie popatrzeć. Podobno wywołałam wzruszenie w kolejce ;)

Inna sprawa, że Mama tak idealizowała tą sytuację, że do teraz wstyd mi przyznać, że chcę coś kupić. Szczególnie jeśli, w moim pojęciu, jest to coś drogiego, albo tylko dla mnie. I tak wyjaśnia się dlaczego chodzę w starych ubraniach ;) i nawet nie przyjdzie mi do glowy coś sobie kupić. Wszystko przez pomidory ;)

Piosenka Iśka na dziś

2010-05-17T14:14:00.001+02:00

Nie warto być kowbojem,
Nie warto być kowbojem,
Nie warto być kowbojem,
Ja chcę być dzikim, dzikim kogutem.

Śpiewane, mniej więcej, na melodię "Słodka laska" Elektrycznych Gitar.

Cała trójka w domu.

2010-05-17T12:58:00.001+02:00

Miałam nadzieję, że ten tydzień spędzę spokojnie z Tosią w domu. Zaplanowałam spacery, małe zakupy. W piątek zrobiłam próbę generalną i sama pojechałam z całą trójką do przedszkola. Było bardzo miło. Zosia siedziała koło mnie i całą drogę opowiadała, zagadywała, śpiewała. A Isiek opiekował się Tośką. Tosia nie spała, tylko przyglądała się wszystkiemu, podobno. W każdym razie nie płakała. Prawdziwa sielanka.

Niestety. Zosia ma paskudny katar, i bardzo kaszle. Do tego, jak wszyscy widzimy za oknami, pada deszcz, i nici z moich planów. Nawet nie wyjdziemy do biblioteki. Starszaki zostały w domu. Rano kochane dzieci daly mi pospać. z wyjątkiem Tolki, kótra o 4-tej obudziła się rześka, gotowa do poznawania otoczenia, na maminych rękach. po 1,5h usnęłyśmy obie.

Dzieci wiedzą, że przy małej trzeba być ostrożnym i nie starszyć jej okropnymi hałasami. co zrobić jednak z tą energią? Naprawdę ich rozumiem i jak Tośka nie śpi to pozwalam "szaleć". Inna sparawa, że Tośka śpi około 20h na dobę.

Już wczoraj wieczorem nastawiałam się psychicznie na dzisiejszy dzień. Mamy trudne momenty, ale nie jest źle. Jutro będzie gorzej, chyba, że przestanei padać i będziemy mogli wyjść z domu.

Murzynek rozpakowywacz ;)

2010-05-14T10:58:00.000+02:00

Mam wrażenie, że to było tak dawno temu, a minęły zaledwie 3 tygodnie. Próbowałam różnych metod na wygonienie Tośki, również murzynka rozpakowywacza. Nie sprawdził się w tej roli, ale sam w sobie jest pyszny! Gorąco polecam.

1 kostka margaryny

3 jajka

2 szk mąki pszennej

1 olejek migdałowy(niekoniecznie)

4-5 czubatych łyżek kakao

0,5 szl mleka

6 łyżek wody

2 łyżeczki proszku do pieczenia

bakalie (wedle uznania)

margarynę roztopić ,dodać cukier,kakao,wodę -> zagotować

masę ostudzić ,odlac pół szklanki na oblanie murzynka

do pozostałej masy wbić żółtka .miksować.następnie wrzucić bakalie i wlać

olejek migdałowy . wymieszać

na koniec dodać ubita pianę z białek i delikatnie wymieszać

wylac do wysmarowanej tłuszczem i posypanej bułka tarta blaszki

piec ok 45 min. w temp 180 st

02.05. urodziła się Tosia

2010-05-12T11:38:00.000+02:00

Nasza kruszynka ważyła 4420g i miała 63cm długości.

Poród rozpoczął się sam, bez wywoływania. Trwał 3,5h, z czego 2h spędziliśmy już w szpitalu. Nad ranem w niedzielę obudziły mnie skurcze. Tym razem nie miałam watpliwości, że to porodowe. Pół godziny później odeszły mi wody, zabawne uczucie. Płyn był czysty więc nie było powodów do niepokoju i pośpiechu. Spakowałam do końca torbe, ogoliłam nogi, umyłam się, uprasowałam ubrania. Babcia zjawiła się w 15 min. Wyściskałam się z dziećmi i pojechaliśmy. Miasto było puste, dojechaliśmy błyskawicznie, nie było żadnych kłopoptów z parkowaniem, w szpitalu też było pusto. Tośka wybrała sobie bardzo dobry moment na rodzenie.

Rodziłam na Starynkiewicza, w szpitalu Dzieciątka Jezus. Długo zastanawiałam się czy jednak nie jechać na Inflancką, ale Visenna przekonała mnie, żeby spróbować tutaj. I to była bardzo dobra decyzja. Nie spodziewałam się tak dobrej opieki, zarówno nad mamami jak i nad dziećmi. Cały personel medyczny byl bardzo miły, pomocny, cierpliwy.

Położne chodziły za mamami i dopytywały czy czegoś nie potrzebujemy. Przychodziły też w nocy. Jesli dziecko płakało, to zaraz przychodził ktoś, żeby pomóc. Można było o wszystko zapytać, poprosić o każdą pomoc i nie odchodziło się z kwitkiem. Na każde pytanie dostawało się wyczerpująca odpowiedź. Jak dziewczyna z mojej sali bała się pierwszy raz przewinąć noworodka, położna stała koło niej i instruowała krok po kroku. Jeśli kobieta po porodzie chciała iść do toalety, a nie miała siły, to polożna sama zaproponowała, że ją zaprowadzi i pomoże się umyć, a mąż niech zostanie z dzieckiem. Podobnie salowe, pomagały jak mogły.

Podobnie było z opieką nad dziećmi. Położne pytały czy chcemy, żeby myć nam dzieci. Jeśli ktoś chciał, to dawały mleko do dokarmiania. W każdej chwili można było pójść do lekarza zapytać o badania dziecka ( a tych Tosia miaął dużo zrobionmych). Niczego nie zaniedbywano.

Myślę, że to dzięki wspaniaąłej opiece wszystkich pracujących w szpitalu, spędzony tam tydzien będę zawsze wspominałą z przyjemnością.

Ignaś i Józio.

2010-04-28T10:48:00.000+02:00

Ignaś ma w grupie kolegę Józia, młodszego równo o rok. Józio jest synkiem mojej koleżanki, pani miss Olgi, nauczycielki angielskiego w naszym przedszkolu. Józio dołączył do grupy w grudniu, i niestety mój syn robił mu różne przykrości. Do tego stopnia, że Józio nie chciał chodzić do przedszkola, bo "tam jest Ignaś". Bardzo z panią miss Olgą bolałyśmy nad tą sytuacją, tym bardziej, że starszy synek Olgi, Antoś jest w grupie Zosi i Zoisa początkowo też Antosia bardzo nie lubiła. Potem to się zmieniło, i teraz siedzą przy jednym stoliku.

Z młodszymi było trudniej, ale nadszedł przełom we wzajemnych relacjach. Dwa tyg temu dzieci, przypadkiem, spotkały się na placu zabaw. Wszyscy bardzo się ucieszyli. Tego samego dnia Kuba z dziećmi odwiedził Antosia i Józia. Dwa dni potem chłopcy przyszli z mamą, z rewizytą, potem jeszcze raz. Owocem tych przypadkowych spotkań jest wyznanie Józia.

Olga: Józio, lubisz banana?
Józio: Nie bardzo lubię
Olga: A co bardzo lubisz?
Józio: Szyneczkę i Ignasia.

Ja bym chciała tak, jak Visenna ;)

2010-04-28T10:39:00.000+02:00

Pamiętam jak Ewa rodziła Anię. Pojechali do szpitala na wizytę, potem do domu, jak się okazało tylko po torbę i znów do szpitala. Badanie miało efekt wywołujący. Z tego co pamiętam, to Ewa nawet nie zdążyła się przebrać do porodu. Miałam wczoraj wielką nadzieję, że też tak urodzę, ale nie, jeszcze się trzymam.

Najpóźniej 3 maja :)

2010-04-27T21:55:00.000+02:00

Byłam dziś na ostatniej już wizycie u ginekolog. Nastepna w szpitalu. Przed przystąpieniem do badania pani dr zapytała czy ma mnie badać do porodu? OCZYWIŚCIE! Wszytsko już gotowe. Rozwarcie na 2 cm, szyjka miękka i krotka. Główka już wstawiona, co bardzo wyraźnie czuję. Mam wszystkie badania. Ciśnienei w normie, serce Tośki bije jak dzwon. Nic tylko rodzić. I tylko Tośka jeszcze nie jest gotowa, bo twardo siedzi w swoim kokonie. Jeśli do 3 maja nie urodzę, to mam sie stawić w szpitalu około 10-tej, po lekkim śniadaniu, z torba i badaniami. Będziemy wywoływać Tośkę :) Piękna data, czyż nie?

W związku z tym, na nalbliższe 4 dni zaplanowałam sobie mnóstwo rzeczy. Ciekawe czy cokolwiek uda mi się zrobić?

Już postanowiłam, że jadę rodzić na Pl. Starynkiewicza. Zawsze raźniej jest rodzic tam ,gdzi ema sie znajomego lekarza. A pani dr zachęcała mnie bardzo do odwiedzin, jesteśmy umówione.

Prawie urodziłam, prawie

2010-04-25T12:32:00.000+02:00

W sobotę o 4 rano złapały mnie skurcze, bolesne, silne dość długie. Dało się je zniwelować prawidłowym oddychaniem. Przy okazji odkryłam, że wciąż pamiętam jak należy oddychać w czasie porodu. A może ta wiedza jest w nas głęboko zakorzeniona i nie potrzeba kończyć szkół rodzenia, żeby w odpowiedniej chwili te umiejętności nam się objawiły?

Po dwóch skurczach wstałam, ból nie minął, a skurcze nie przeszły mi. Dziecko za to zamarło. Wszystko wskazywało, że to JUŻ. Wspaniałomyślnie postanowiłam nie budzić jeszcze rodziny, tylko dopakowałam torbę, ogoliłam nogi, umyłam się i zjadłam śniadanie. Skurcze pojawiały się coraz częściej i były coraz silniejsze. Zaczęłam robić ćwiczenia pomagające wstawić się główce. Około 6-tej trochę już zmęczona położyłam się do łóżka i przysnęłam. Jak się obudziłam po pół godzinie, skurcze były już tylko wspomnieniem.

Wiem, że to jeszcze nie pora na poród, ale te dwie godziny były męczące, bolesne i nic z tego nie wyniknęło. Może jak pójdę we wtorek do lekarza, okaże się, że mam 5 cm rozwarcia?

Rozczarowana spałam do 9-tej. w tym czasie Kuba z dziećmi zrobili zakupy, zjedli śniadanie i umówili się z dziadkami w Zalesiu. Miałam wielką ochotę zostać w domu i rozpamiętywać te dwie godziny ;) Dałam się jednak namówić na kino. Pojechałyśmy ze szwagierką na Ondine. Seans rozpoczął się o 13:30, na sali kinowej, oprócz nas był tylko jakiś chłopak. Film wybrałam, oczywiście, nie ze względu na fabułę, a ze względu na głównych aktorów i ich poza ekranowy związek. Alicja wyglądała pięknie, tylko chyba bardzo marzła. A Colin grał naprawdę prostego rybaka ;) za to akcent miał uroczy. Warto obejrzeć ten film choćby dla języka jakim zostały napisane dialogi

Nasza sypialnia.

2010-04-23T15:03:00.000+02:00

Kilka tygodni temu zrobiliśmy dość duże przemeblowanie, zamieniliśmy się pokojami z dziećmi. Dzieci dostału największy, my najmniejszy ;) Warto było, mamy teraz kameralną sypialnię, a dzieci dużo przestrzeni. Pierwszym pozytywnym efektem był koniec kłótni między rodzeństwem, wreszcie przestali wchodzić sobie w drogę. Wcześniej Ignaś idąc do swojego łóżeczka musiał przejść po Zosinym "placu zabaw". I zajrzeć do JEJ pudła z zabawkami, teraz nie jest mu po drodze.

Moja mała sroczka.

2010-04-23T14:36:00.000+02:00

Zosia przechodzi kolejną fazę rozwoju - czytanie. Najpierw zakończyła fazę - drabinka, nauczyła się przechodzić całą drabinkę poziomą, dopiero potem mogła ząjąć się czytaniem. Potrafi już przeczytać całego "Franklina", dowolnego. Dużo czasu jej to zajmuje, ale jest wytrwała. Doszło do tego, że muszę jej ograniczać czytanie, bo nie chce bawić się w nic innego. Na zdjęciu powyżej czyta jakiś komiks. Oczywiście odpowiednio ubrana ;)

Przygotowanie świąteczne.

2010-04-03T10:12:00.002+02:00

Oczywiście kobieta w 9 miesiącu ciąży jest zwolniona z jakichkolwiek wysiłków. Wszyscy o tym wiedzą: jej mąż, dzieci, mama, siostra i teściowa. Słowem - wszyscy. I tak wszyscy pytają, co będzie z tymi Świętami?

No co ma być? Będą.

Po wielu tygodniach zmagań, wreszcie zobaczyłam dno w koszu na pranie. Dziś jeszcze tylko upiorę zasłonki i dwie kapy. Po świętach czeka mnie kolejna partia dzidziowych drobiazgów, dopiero co zakupionych przez babcię.

Sprzątnięcie mieszkania i dużą część zakupów Kuba wiął na klatę. I muszę powiedzieć, że posałnie męża po np. mięso było świetnym posunięciem. Kupował to mięso w 3 sklepach. W jednym było już pusto na półkach, ale dostał dwie ostatnie paczki białej kielbasy od "Olewnika". Mi by chyba nie sprzedały ;) Swoją drogą to najlepsza biała kiełbasa na rynku.

Potem w innym, również pustym sklepie, pani ubolewała, że nie ma już surowego, chudego boczku i wogóle nic już nie ma. Mąż poubolewał wraz z panią. Na co pani powiedziała, że może na zapleczu coś się znajdzie. No i znalazło się. Piękny, bardzo chudy boczek w dużych ilościach.

Zakup "drobiazgów" w hipremarkecie przypadł mi w udziale. Tego co potrzebowałam już nie było, było za to duuuuzo ludzi.

A ja stoję przy kuchni od wczoraj i przerabiam te półprodukty. Co będziemy mieli na święta? Same pyszności: pieczone mięso - karkówka, schab i boczek; jajka faszerowane pieczarkami, biały barszcz, sałatkę jarzynową, sernik, pleśniak i mazurek z polewą kajmakową. coś mało mi tego wyszło, ale będę w tej kuchni stała chyba do jutra.

Edit. Mazurka nie będzie. Masę kajmakową zjemy z czymkolwiek, zabrakło mi jajek do ciasta ;)

Pisanki

2010-03-31T09:27:00.003+02:00

Wczoraj dzieci robiły pisanki w przedszkolu. Panie prosiły, żeby przynieść po dwa jajka ugotowane na twardo, w skorupkach. Dzieci miały ozdobić jajka kredkami pastelowymi. Po poludniu, jak odbierałam Iśka, wpadla na mnie koleżanka z najmłodszej grupy i zaśmiewając się powiedziała, że owszem pisanki wyszły bardzo ładne, ale dzieci je ... zjadły!

I jeszcze kilka zdjęć z niedzieli palmowej. Po porannej mszy, pojechaliśy do Żelazowej Woli, zobaczyć dom Szopena. Do zwiedzania na razie jest tylko dworek, muzeum jeszcze w budowie, a park w przebudowie.

Wiosenne dzieci

Już mi lepiej :)

2010-03-31T09:06:00.001+02:00

Bardzo dziękuję wszytskim za miłe słowa i pocieszenie. Ewa, Tobie szczególnie. Wiem jak trudny masz teraz okres, a mimo to stać Cię na cierpliwe wysłuchanie moich marudzeń.

Chyba najbardziej dokuczyła mi bezsenność. Co noc wstaję około 2, do toatety ;) potem nie mogę usnąć. Przypominam sobie o wszystkich niezałatwionych sprawach. I tak teraz ich nie rozwiążę, i to zastanawianie się jest zupełnie bezproduktywne, ale sen nie chce przyjść.

Dzisiaj zostawiłam oboje dzieci w domu. Mam plan zmęczyć ich tak bardzo, żeby popołudniu poszli oboje spać, to może i ja odpocznę. Byliśmy na porannej mszy, co samo w sobie jest dla nich ooooogromnym wysiłkiem. O 10-tej pojedziemy na zakupy, wreszcie kupię te buty. I do Empiku. Coraz bardziej doceniam prawojazdy, autobusem już bym się nigdzie nie wybrała, a napewno nie z dziećmi.

Żałosna końcówka ciąży.

2010-03-29T12:50:00.000+02:00

Już tak niewiele mi zostało, ale to chyba najtrudniejszy etap. Wyglądam i czuję się beznadziejnie. Od 1.12. jestem na zwolnieniu, to już 4 miesiące. Miałam tyle planów, co zrobię przez ten czas: poszyję pieluchy, przeczytam zaległe książki, napiszę pracę zaliczeniową, na kurs, przyszykuję wszystko na narodziny małej, uszyję nowy pokrowiec na kanapę itd. Niestety nie wiele udało mi się zdziałać :/ Na samą myśl o włączeniu maszyny dostaję drgawek. Brzuch mnie boli na myśl o zakupach itd. Miałam zamówić różne drobiazgi na allegro, ale potem będę musiała odebrać to na poczcie, i uznaliśmy, że szybciej i wygodniej będzie pojechać do sklepu, niż stać co najmniej godzinę do okienka. To jednak jeszcze nic.

Najgorsze jest to jak wyglądam. Jeszcze miesiąc temu byłam całkiem ładną, zadbaną ciężarną, z kształtnym brzuszkiem, w niezłych ciuchach. BYŁAM. Nie wiem kiedy to się zmieniło. Moje włosy, z dnia na dzień, przestały mnie słuchać, ich ułożenie jest praktycznie niemożliwe, przetłuszczają się zaraz po umyciu. Dotychczas stosowane kremy zaczęły mnie uczulać, i mam do wyboru, chodzić z czerwonymi wykwitami alergicznymi, albo wysuszoną skórą.

Zaczęłam gwałtownie tyć. Do niedawna moja waga rosła rozsądnie i osiągnęła jakieś 9kg na plusie, a teraz ruszyła galopem. I nie wiem czemu, chyba gromadzę wodę, bo robią mi się obrzęki. Prawie nie jem pieczywa, słodyczy, soli. Jednak jak mówi reklama „prawie robi różnicę”.

Ubrania. Nie chce mi się wychodzić z domu, bo nie mam co na siebie włożyć. Wszystko albo się zsuwa z okrągłego brzucha, albo podciąga do góry. Przestałam się mieścić w dwie ulubione bluzki ciążowe. Zostały mi jeszcze dwie, ale na jak długo. Spodnie są już wyświechtane, poprzecierane na kolanach, kolor wyblakł. Najchętniej chodziłabym w spódnicach, ale nie daję rady założyć rajstop. Podobnie jest z butami. Chyba przyuczę Zosię do wiązania sznurówek, żeby mi pomagała, albo wreszcie kupię baleriny.

Jutro dołek mi pewnie przejdzie i ze śmiechem będę czytała te wypociny.

Zawsze pierwszy.

2010-03-27T18:50:00.001+01:00

Anegdota domowa.
Wieczorem, po obiedzie, dzieci zostały poproszone o sprzątnięcie swojego pokoju. Standard: pozbieranie klocków do pudła, kolejki do pudła, książek na półki.

Isiek, jak zwykle, zaczyna od marudzenia, że zmęczony, nogi bolą itp. Motywuję go pozytywnie:

Ja: Ignasiu, a pani Monika mówiła mi, że w przedszkolu jesteś pierwszy do sprzątania
Isio: Czy ja zawsze muszę być pierwszy?!

Chwila zasłużonego odpoczynku.

2010-03-24T09:37:00.000+01:00

Jest dopiero 9:21, a ja już padam na twarz. Od rana zdążyłam zrobić dwa śniadania, co akurat jest drobiazgiem. Uprasowałam do końca rzeczy małej, ale fajnie już nie muszę pisać bezosobowo – dziecko :) dużo tego było: pościel, ręczniki, pieluszki, bodziaki. Doprowadziłam nasze łóżko do porządku, teraz jest to dla mnie naprawdę trudne, bo łóżko jest bardzo duże i stoi w ciasnym kącie, a ja jestem bardzo ograniczona ruchowo. Uprasowałam też naszą pościel. Umyłam balkon i wywiesiłam do wietrzenia wszystko co tego wietrzenia wymagało. Dużo rzeczy dzidziusiowych leżało przez 2 lata w piwnicy, i pomimo intensywnego prania pozostał nikły zapaszek. Mam nadzieję, że wiosenny wiatr i słońce zniwelują go.

Dzień się jeszcze nie skończył.

Na dzisiaj mam jeszcze zaplanowane obszycie nowych ścierek. Kiedyś kupiłam na allegro kupon bawełnianego płótna, białego w czerwoną kratkę, piękny kuchenny wzorek. Zapomniałam jak dużo tego mam, 7,5m. Pokroiłam już toto na ścierki, wyszło ich 20. Będzie zapas na najbliższe 10 lat, starczyło jeszcze materiału na łapki kuchenne.

Co by tu jeszcze. Muszę uprać poszycie z fotelika dzidziowego i gondolki. Czego nie da się uprać, to doczyścić.

Najważniejsze, zdrzemnąć się :)

Wczorajsze USG.

2010-03-23T08:29:00.000+01:00

To już końcówka ciąży, dzisiaj zaczął się 35tc, dla niezorientowanych dodam, że ciąża trwa przeciętnie 40 tygodni. Ciążę prowadzi przypadkowa pani doktor, ale jestem zadowolona z naszej współpracy. Gorzej było z lekarzem przeprowadzającym USG. Może i zna się na swojej pracy, ale jest gburowaty, nie umie i nie chce mu sie normalnie rozmawiać z pacjentkami, a jego poczucie humoru jest dyskusyjne.

Wczorajsze usg było dla mnie wyjątkowo ważne, miało pokazać rozmiary dziecka, i prognozy na przyszłość. Umówiłam się na to badanie do innej przychodni, też nieznanej, ale gorzej niż teraz do tej pory nie mogło już chyba być. Warto było zaryzykować! Pani doktor była bardzo miła, szczegółowo obejrzała nasze dziecko i opisała nam co widzi, pokazując wszystko na monitorze, co było dla nas bardzo ważne, dodawała komentarz, czy wszystko rozwija się tak jak powinno.

I tak dowiedzieliśmy się, ze dziecko ma prawidłowo zbudowaną główkę, z dwoma symetrycznymi półkulami. Ułożone jest główką do dołu, z kręgosłupem po lewej stronie (najczęstsze ułożenie). Kubę rozczulił widok buzi dziecka, mówił mi potem, że jest bardzo podobne do Ignasia. Ma ładnie wykrojone usta, bez cech rozszczepu. Prawidłowo ukształtowany kręgosłup. Pięknie bijące serce, zarejestrowała prawidłową pracę serca. Dziecko ma przeciętne wymiary, wg. Pani dr jego waga nie przekroczy 4 kg.

Poznaliśmy też płeć – DZIEWCZYNKA. Po badaniu, Kuba wyszedł do dzieci, czekających z pielęgniarką, zaraz potem usłyszałam łomot kaloszy po korytarzu i Zosine okrzyki radości: „Huraaa, będziemy mieli siostrzyczkę. Huraaa”

Teraz pozostało już tylko wybrać imię. Mój typ – Ania. Kuby – Ewa. Swoje pomysły podrzucają też babcie: Wiktoria ;) , Łucja, Tosia, Iga. Zobaczymy. Musimy najpierw ochłonąć po wczorajszych wrażeniach.

Plan na ten tydzień.

2010-03-22T10:31:00.000+01:00

Już mi się dłuży ta ciąża :) Z jednej strony nie mogę się doczekać końca, z drugiej boję się porodu. Nie można za dużo rozmyślać ;) Zastanawiałąm się co mnie czeka w najbliższe dni, i jest tego tyle, że zanim się obejrzę, będzie kolejny poniedziałek.

poniedziłek: Isiek został w domu, na obserwacji, o 17:15 USG, mamy iść całą rodziną
wtorek: o 11:00 pogadanka formacyjna u Igi, jako dodatek do miłego spotkania z innymi mamami z przedszkola, o 16:30 wizyta u gin. Pewnie większość dnia spędzę w przedszkolu.
środa: rano spotkanie opiekunowskie, wizyta znajomych
czwartek: hmm, jeszcze nie wiem
piątek: rozmowa opiekunowska
sobota: dzień gospodarczy
niedziela: wizyta u znajomych

Spódnica

2010-03-07T21:58:00.000+01:00

Uszyłam kilka dni temu spódnicę ciążową. Wykrój pochodzi z Burdy (BURDA 11/2009), trochę go przerobiłam, na łatwiejszy ;) Spódnica do kolan z kontrfałdą i kieszeniami. Do uszycia wykorzysatłam jeans z domieszkąelastyny, bardzo elegancko wyglałównie dzięki lekko połyskującemu materiałowi. Moja spódnica jest o 10cm dłuższa, niż było w wykroju. Zamiast paska, doszyłam elastyczny "kołnierz" osłaniający ciążowy brzuch.

Kolejny mt, trochę odgrzewany.

2010-03-02T22:00:00.000+01:00

Takich mt uszyłam kilka, większośc poszla już w świat. Ten się jeszcze ostał.

Nowy mt.

2010-03-02T11:58:00.000+01:00

Nietypowy mt. Uszyty jest z brązowego lnu. Pasy i panel zostały wzmocnione drelichem. Pasy są szersze niż wzykle, mają po ok 20cm. Dolny pas równiez został ozdobiony.

Jak było?

2010-03-02T11:12:00.000+01:00

Czy ktoś się zdziwi, jak napiszę, że było wspaniale?! Nie byłam w Dworku 10 lat! Ależ tam wszystko się zmieniło. Gdy pojechałam tam jako studentka, był to stary, uroczy dworek. Bardzo wygodnie urządzony. Pięknie umeblowany. od kilku lat do dyspozycji jest nowa część. Architektonicznie nie różni się bardzo od starej części. Została urządzona z dbałością o szegóły. Budynek jest bardzo funkcjonalny i eststyczny.

Rekolekje miały wymiar nie tylko duchowy, ale też, a może przedewszystkim praktyczny. Przeglądam swoje notatki z medytacji i znajduję tam zapiski następującej treści:
- jak najczęściej uczestniczyć we mszy św., jak znaleźć na to czas? Wyobrazić sobie, że w jakimś miejscu, ktoś codziennie rozdaje 1mln $. Czy znalazłabym czas, żeby tam pojechać?
- iść do fryzjera ( poszłam wczoraj)
- nie zostawiać modlitwy na wieczór, modlić się można cały dzień
- dbać o rodzinę, to jest moje podstawowe zadanie
- dbać o formację, nie utknąć na etapie I komunii św
- malować się, mój mąż codziennie spędza długie godziny wsród zadbanych, ładnei ubranych i umalowanych kobiet, nie chcę być złym kontrastem ;)
- cierpliwość, cierpliwość i dobry humor
- zegarek!
- wstawać i kłaść się o określonej porze, bycie wypoczętą jest moim obowiązkeim.
- traktuj męża tak, jakby był najmłodszym dzieckiem w domu
- zastanówcie się, co jest priorytetem dla Waszej rodziny? Porządek, wspólne spędzanie czasu, wspólne posiłki, czytanie, spotkania z rodziną i znajomymi? I na to poświęćcie czas.
itd.

Podobają Wam się te postanowienia?
Z tych "domowych" najtrudniej jest mi kłaść się o określonej porze. Dużo czytam, i nie lubię odkładać książki, zanim jej nie skończę. Ile razy w tygodniu idę spac o 2-3h w nocy, bo MUSIAŁAM dojść do końca. A rano - tragedia. Niewyspana, podkrążone oczy. Śniadanie dzieciom robi mąż. Nieprzytomna prasuję ubrania, a przecież planowałam robić to wieczorem, żeby poranki były mniej nerwowe. Mąż też niewyspany, bo budziło go zapalone światło. Czy to warto? Może i dzieci nauczą się na moim przykładzie czytać książki, a może odwrotnie, znienawidzą je, bo przez książki mamy "nie ma w domu" przez wiele godzin.

Wczoraj zrobiłam porządek na regałach. Powyjmowałam większość babskich czytadeł, nad którymi lubiłam tracić czas. Zanoisłam je do biblioteki. Przy okazji rozczuliła mnie moja wspaniałomyslność ;) początkowo chciałam te książki sprzedać na allegro, ale to by długo trwało, odzyskałabym jedynie niewielki procent ich wartości, i spędzałabym dużo czasu śledząc postęp aukcji. w ten sposob odzyskałam 3 półki. Dzieci uporządkowały na nich swoje gry i przybory rysunkowe.

Co jeszcze. Podziwiałam dobry humor i samopoczucie księdza. Godzinami mówił do nas, godzinami spowiadał. I caly czas z uśmiechem, radością. Ani razu nie miałam wrażenia, że idzie na skróty. Raz przeprosił za to, że mówi zachrypniętym głosem, zażartował, że po śniadaniu bedzie już mówił mocnym.

Musze poukładać sobie w głowie wrażenia.

Jadę na rekolekcje.

2010-02-25T16:39:00.000+01:00

Bez dzieci, bez męża, SAMA! Ostatni raz wyjechałam gdzieś SAMA 3 lata temu. Z siostrą pojechałyśmy na dwa dni, nad morze. Do tej pory to wspominam :) Nie wiem właściwie dlaczego tak jest. Chyba, tak naprawdę, to bardzo lubię być z Kubą i dziećmi. Lubię spędzać z nimi czas i wystarczy mi parę godzin oddechu w tygodniu, żeby nie mieć dość tego całego kołowrotu.

Jedę do Dworku, to niedaleko od Warszawy, w Bożej Woli, urocza nawa. Byąłm tam jeszcze jako studentka, na Maratonie Nauki, bardzo dobrze mi potem poszła sesja :) Teraz mam nadzieję odpocząć, złapać dystans i zatęsknić do dzieci i męża. Nie wspominając o korzyściach duchowych.

Hodowla eksperymentalna

2010-02-12T10:24:00.000+01:00

Jak już pisałam, nadrabiam zaległości domowe. Kolejną są kiełki. Bardzo lubię wszelką zieleninę, jakiś czas temu kupiłam nasiona do samodzielnego kiełkowania. Odleżały swoje w szufladzie i akurat przydadzą się na przednówku. Wyszukałam w necie instrukcje domowego hodowania kiełków, bez specjalistycznych siewników. Bardzo mi to odpowiada. Nie lubię mieć dużo rzeczy, i nie lubię kupować. Chyba w ten jedyny sposób objawia się u mnie podejście ekologiczne, ale tylko przez oszczędność miejsca i pieniędzy ;)

Jak to się robi? Instrukcja pochodzi z tej strony http://www.kielki.info/hodowla.html
1. Bierzemy dość duży słoik, myjemy dokładnie i wyparzamy.
2. wsypujemy niewielką porcję nasion, zalewamy je ciepłą wodą i odstawiamy na kilka godzin, żeby napęczniały. Ja zostawiłam je na całą noc.
3. Wlot słoika zasłaniamy gazą, i mocujemy gumką. Przez gazę nalewamy wodę do słoik, płuczemy nasionka i wylewamy wodę.
4. Słoik ustawimy do góry dnem, pod kątem ok. 45st, tak, żeby pozostała woda mogła wyciekać ze słoika. Ustawiamy w widnym, ale nie nasłonecznionym miejscu.
5. Płuczemy kiełki 2 razy dziennie.
6. Podobno będą gotowe do jedzenia po 3-4 dniach, zależy co wysiewamy.

Na pierwszy ogień poszły nasionka rzodkiewki:
Nasionka po całonocnym namaczaniu

I słoik opatrzony zgodnie z instrukcją i wstawiony do większej salaterki.

Bardzo jestem ciekawa efektu!

Skończyłam kołderkę.

2010-02-11T17:49:00.000+01:00

Już nawet nie pamiętam kiedy zaczęłam ją szyć, chyba rok temu. Długo leżała, bo nie miałam natchnienia do haftowania, do tego dzieci zgubiły gdzieś tamborek. Teraz jednak mam tyyyle czasu, że postanowiłam odgrzebać różne takie zaległości w szyciu , i skończyłam kołderkę.

A to lokomotywa, która mi tak opornie szła. Brakowało mi muliny w odpowiednim kolorze, a nie chciałam kupować nowej dla jednego - dwóch wzorków.

Kołderkę szyłam z materiałów z Ikea. Tych grubszych i droższych. Nie był to najlepszy wybór. Tkaniny miały dość gruby ale rzadki splot, przez to bardzo się strzępiły . Najlepiej było by ciąć je po wątku i osnowie, ale wety prostokąty wychodziły nierówne. Jak cięłam trochę w poprzek, to wyłaziły nitki. Jednak najwygodniejsze w szyciu są specjalne tkaniny do patchworków, dośc cienkie, o równym ścisłym splocie.

Bałagan

2010-02-11T17:41:00.000+01:00

Oto, co potrafią zrobić dzieci w swoim pokoju w ciągu 0,5h. Jak to powiedział Osioł do Shreka "Taki efekt, przy tak niskim budżecie".

A tak, ten sam pokój, wygladał po 15 min intensywnej pracy, nie mojej dodam ;)

Nie wszytskie kąty zostały idealnie uprzątniete, Isiek np. wyznał, że lubi mieć bałagan pod łóżkiem i zdecydowanie odmówił sprzątnięcia. Okazało się, że leżą tam jego najnowsze skarby, tzn. dwie kredki owinięte sznurkiem - czyli wędka, pocięte kartki - czyli maska na sobotni bal karnawałowy. Poczekma do jutra, skarby sie zdeaktualizują i syn bedzie bardziej skłonny do ustępstw.

Zmartwienia Ignasia

2010-02-06T08:57:00.000+01:00

Siedzimy wieczorem, Ignaś je jabłko i rozmyśla:
- Mamo a czy jak ja jem to jabłuszko, to potem mogą żyć te krwiki w moim ludzkim ciele?
ja:...? No tak, krwiniki czerwone.

Oto pokłosie oglądania "Było sobie życie".

Dziś 6:30rano, próbujemy jeszcze spać, mimo nalotu młodzieży. Ignaś leży ze zmartwioną miną.
ja: Co się stało Iśku, śpij.
I: Ale mamo, mój siusiak nie chce leżeć.
Rzeczywiście nie leżał ;) chciało mu się siku ;)

Gotowanie z dziećmi.

2010-02-05T11:00:00.000+01:00

Dobiega końca drugi tydzień naszego pobytu w domu. Został nam jeszcze tydzień. Pogoda sie poprawiła, możemy spędzac wiecej czasu w śniegu, ale nadal większą część dnia jesteśmy w domu. Co tu robić? Jednym z urozmaiceń jest wspólne gotowanie i sprzątanie ;) O ile bardzo lubię sprzątać z dziećmi, bo robią to z ochotą, dokładnie i pomysłowo, to gotować nie znoszę. Nasz kuchnia jest maleńka, trudno się pomieścić. Boję się, że coś gorącego strącimy z kuchenki, albo ktoś oprze się o gorący piekarnik itd.

Zwykle pozwalam mieszać składniki prostych potraw, ale schody zaczynają się przy ciastach. Trudno mi policzyć ile razy pomyliłam sie dodając składniki, bo jednocześnie pilnowałam, żeby Ignac nie spadł z krzesła z jajkami, albo słuchałam wywodów Zosi. Nawet dzisiaj, mieszalam ser do sernika, w trakcie wbijania jajek Zosia opowiadała mi bardzo skomplikowany sen, w efekcie oddzieliłam białko do sera, a żółtko do kubka, czyli odwrotnie niż powinnam. Sernik nie jest na szczęście ciastem wymagającym duzej precyzji i w efekcie bardzo sieudało. Ale zaraz mam zacząć mieszać Tort Rubinowy, skłądający sie w trzech, osobno pieczonych warstw i pracochłonnekgo kremu.

Dzieci poszły do babci, inaczej gościom podałabym czekoladowy zakalec i zdjecie tortu, żeby mieli pojecie co ich ominęło. Jeśli mi tort wujdzie, pochwalę sie zdjęciami.

Remanent

2010-02-03T13:59:00.000+01:00

Wreszcie, nieoglądając się na komodę, której nie mam i nie wiem kiedy będę miała, i męża, chorego dla odmiany, posegregowałam dziecięce ubranka. Wyciągnęłam z pawlacza wszystkie torbiszcza i ... klops. Okazuje się, że nie właściwie nie mam ubranek dla dziecka w wieku 0-12 miesięcy. Znalazłam tylko dwie bluzeczki, spódniczkę i parę spodni dla roczniaka. Co się stało z całą resztą?! Owszem pożyczałam ubranka każdemu kto poprosił, dużo też oddałam do Caritas, ale nadal powinnam mieć wory ubranek. Jest jeszcze szansa, że jakieś ciuszki są u jednych i drugich dziadków.

Czego jeszcze nie mam ;)
- łóżeczka, jest u kuzynki, ale jej córa jeszcze w nim śpi, oddadzą nam za miesiąc, może dwa
- wanienki, też jest w użyciu
- wózka, nie wiedziałam od 3 lat, też jest w użyciu przez kolejne już dziecko, ciekawe czy nie w zużyciu ;)
- pieluszek tetrowych i flanelowych - jak można zużyć w sumie 40szt pieluch?
- czapeczek, skarpetek, łapek, które miałam w ilościach ogromnych nawet już nie szukam
- kaftaników, a miałam ok 30 szt
- śpiochów i pajaców - j.w.

Co mam - zapał, żeby poszyć ubranka, przeglądam stare burdy i znalazłam kilka prostych wykrojów kaftaników, łatwe spodenki, łapki. trudniej będzie ze śpiochami i pajacami. Z drugiej strony, czy majowe dziecko potrzebuje pajaców?

Wczorajsza lista.

2010-01-27T12:05:00.000+01:00

Wczorajszy dzień należal do bardzo pracowitych, z listy zadan nie udało nam się zrealizować tylko jednego punktu, nie uszyłam kołderki dla Iśka. Dziś mam nadzieję kupić wypełnienie do niej i będzie gotowa do użycia.

Przebojem okazało się pieczenie ciastek. Dzieci na zmianę dodawały składniki do miski i mieszały. Bałagan był odpowiedni do jakości zabawy ;)

Podstawą udanej pracy jest odpowiednie zorganizowanie mijsca. Z dwójką dzieci oznacza to, że mama stoi w środku, a dzieci znajdują się poza zasięgiem swoich rączek. Nie boję się, że się pobija, ale nie mam ochoty wyczesywać potem polepionych ciastem włosów.

Składniki wymieszano. Bardzo lubię miski z Ikea (jak zresztą cała nasza kuchnia). Ta większa jest tak duża, ze jeszcze zdażył mi sie przepis, którego składniki nie zmieściłyby się do niej.

Kolejny, trudny krok, ulepienie ciastek, ważna jest tachnika, najpierw mocno ugniatamy kulkę, a potem ją spłaszczamy na placuszek.

Tu rączki Ignasia

I zafrasowana mina Zosi

Po godzinie ciastka były gotowe. A dzieciom bardzo się podobało, jak zdrapywałam im ciasto z rączek łyżeczką.

Uziemieni.

2010-01-26T09:48:00.002+01:00

Dzieci czasem chorują, np. w tym tygodniu ;) W niedzielę wieczorem Isiek osiagnął 39,1C. W poniedziałek rano było 37,85C. Na wszelki wypdek powiadomiłam przedszkole, że nie będzie nas cały tydzień. Zupełnie niepotrzebnie. Po południu Ignaś tryskał energią. A wieczorem choroba była tylko wspomnieniem. Zastanawialiśmy się czy nie zaiweźć ich dzisiaj na zajęcia, ale pewnie dziewczyny nie przyjęły by rekonwalescentów.

Wczorajszy dzień był jeszcze ulgowy, bo synek był wyraźnie osłabiony, potem zjadł solidny obiad. Co będzie dzisiaj? Mam opracowany plan, oto czekające nas dzisiaj atrakcje:
- pieczenie ciastek owsianych, dzieci i tak pewnie nie bedą ich jadły, bo nie lubią ciastek, ale ja potrzebuję jakiejś namiastki słodyczy (wyszła mi nietolerancja glukozy)
- robienie prania, a przy okazji nauka składania ubranek, właściwie już to potrafią, ale za często ich wyręczam, żeby było szybciej i równiej
- chcę uszyć poduszeczki do szpilek w kształcie gruszki i jabłka, na razie na próbę z jakiejś szmatki, jak wyjdą, następne będą ozdobne. Ignaś już sobie zaklepał po owocku.
- jak mnie nie złapie leń wreszcie uszyję kołderkę Iśkowi, lokomotywa już wyhaftowana czeka w miom magicznym pudełku
- wypróbować nową frywurę Zosi, z dwoma kucykami, i zrobić kokardki do gumek
- umyć włosy i umalować się ;) ostatnio zaniedbuję nieco męża, niech po powrocie do domu zdziwi się jaką ma ładną żonę, może trochę okrągłą, ale ładną :P
- przeczytać wreszcie Narnię - "Lew, czarownica i stara szafa". Zastanawiam się czy dzieci nie będą się bały, a raczej czy Zosia nie będzie się bała. Mamy też "Koszmarnego Karloka" i "Lotta z ulicy Awanturników", i chyba jeszcze zostały nam dwa opowiadania z 2cz. "Julek i Julka". Mamy co czytać.

Kreatywne gotowanie?

2010-01-23T14:52:00.000+01:00

Wróciliśmy dziś zmarznięci, zmęczeni i baaardzo głodni. Na szczęscie w domu czekały na twórcze wykorzystanie: mrożone ciasto franscuskie, ser zółty, szynka i puszka ananasów. Do kompletu zaprosiłam sos pomidorowy i z pieca wyszła pizza :)

Trochę bałam się reakcji dzieci, bo pizzaHut, to to nie wyszła ;) Po obiedzie został jeszcze kawałek do podgrzania na kolację. Zrobienie i upieczenie pizzy zajęło mi 25 min. Koszt około 20zł.

Z reszty anansów będzie jutro deser do obiadu.

Wrześniowe zaległości.

2010-01-23T14:34:00.000+01:00

Dwie.

1. Kolejna rocznica ślubu 7. I piękne kwiaty, które dostalam od męża. Prawie takie same jak moja wiązanka ślubna :) Kremowe róże, wrzosy i paprocie.

2. Urodziny Zosi, już 5. W prezencie ciocia Ola zamówiła dla Zosi specjalny torcik z Petshopami ;) dla Ignasia był torcik z Zygzakiem.

Jakość zdjęć adekwatna do jakości telefonu, którym pstrykałam ;)

Muzeum Archeologiczne.

2010-01-23T14:16:00.000+01:00

Kilka razy byliśmy z dziećmi w muzeum Archeologicznym. Świetne miejsce, nawet dla bardzo małych dzieci. Dużo eksponatów z codziennego życia, ciekawe rekonstrukcje, niektóre eksponaty można brać do ręki, np. siekierki. W soboty są warsztaty z lepienia koralików, tkackie, lepienie naczyń z gliny.

Nasze dzieci przed chatą zbudowaną z kości mamuta i nosorożca włochatego.

Bajka

2010-01-19T10:18:00.002+01:00

Wszyscy linkują, to i ja :)
o zaklętych niedźwiadkach

o jeden z moich właśnie się obudził, głodny